Thailand Web Stat Truehits.net
เครื่องหมายอัศเจรีย์

รู้หรือไม่… ประเทศในซีกโลกใต้ กำลังเผชิญปัญหาขยะสิ่งทอ จาก Fast Fashion

รู้หรือไม่…กลุ่มประเทศซีกโลกใต้ โดยเฉพาะประเทศเคนยา และทานซาเนีย  ปลายทางของเสื้อผ้ามือสอง หรือ Fast Fashion  จากอุตสาหกรรมสิ่งทอ ในแต่ละวันมีไม่ต่ำกว่า 55,500 – 74,000 ตันที่เป็นขยะ หรือคำนวนได้เป็นวันละ 150-200 ตันต่อวันจากทั่วโลก  

หลายคนอาจคิดว่า เมื่อเราบริจาคเสื้อผ้าที่ไม่ใช้แล้วส่งต่อให้คนอื่น ๆ หรือส่งกลับคืนให้กับแบรนด์ หรือนำไปยังจุดรับสิ่งของเพื่อรีไซเคิล เราก็ต้องคิดว่ามันจะถูกขายเป็นสินค้ามือสองหรือไม่ก็ถูกรีไซเคิลไปเป็นสิ่งของใหม่ๆอยู่แล้ว  แต่ในความจริงกลับไม่เป็นอย่างนั้น เพราะมีสิ่งของ เสื้อผ้าเพียงเล็กน้อย (ประมาณ 10-30% เท่านั้น) ที่ถูกรวบรวมและนำกลับมาขายในประเทศ เสื้อผ้าบางกลุ่มถูกนำไปดาวน์ไซเคิล (downcycle) เปลี่ยนจากเสื้อผ้าไปเป็นผ้าเช็ดทำความสะอาด และมากกว่าครึ่งของเสื้อผ้าที่ไม่ใช้แล้ว ถูกส่งออกเพื่อใช้ซ้ำ ไปยังภูมิภาคตะวันออก และตะวันตกของแอฟริกา รวมทั้งยุโรปตะวันออก

วิโอลา  โวลเกมุธ ผู้ประสานงานรณรงค์ด้านเศรษฐกิจยั่งยืนและสารพิษ กรีนพีซ เยอรมนี  เปิดเผยถึงการเดินทางไปทำงานวิจัยในประเทศเคนยา และทานซาเนีย  ซึ่งเป็น 2 ประเทศที่อยู่ใน 5 อันดับประเทศที่มีการนำเข้าเสื้อผ้ามือสองสุทธิมากที่สุด  เพื่อหาคำตอบให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเสื้อผ้าใช้แล้วที่ถูกส่งออกไป  

“ไมทัมบา” (Mitumba)  ซึ่งเป็นภาษาคิชวาฮีลี (Kiswahili) ที่แปลว่า ‘มัด หรือ มัดรวม’  เป็นคำเรียกเสื้อผ้ามือสองของกลุ่มประเทศซีกโลกใต้  นั่นก็เพราะเสื้อผ้าเหล่านี้จะถูกขายผ่านผู้ค้า ในลักษณะผ้าที่ถูกผูกรวมกันมาเป็นมัด 

วิโอลา  โวลเกมุธ   ได้พูดคุยกับผู้ซื้อผู้ขายในตลาดค้าเสื้อผ้ามือสองในเมืองไนโรบี  ทำให้ทราบว่าปัจจุบัน “ไมทัมบา” ที่ซื้อมา เกือบครึ่งเป็นเสื้อผ้าที่ขายไม่ได้ เพราะคุณภาพแย่เกินไปหรือไม่ก็เป็นเสื้อผ้าฉีกขาดเปื่อยยุ่ยจนแทบจะกลายเป็นขยะ  ซึ่งทำให้ตีความได้ว่าประเทศในซีกโลกเหนือ หาทางจัดการกับปัญหาขยะสิ่งทอของตนเองด้วยการส่งขยะเหล่านี้ยัดไส้มากับเสื้อผ้ามือสอง ไปยังกลุ่มประเทศซีกโลกใต้  คล้ายบังคับให้ประเทศปลายทางต้องหาทางจัดการกับขยะสิ่งทอที่เป็นผลกระทบจากอุตสาหกรรมฟาสต์แฟชั่นเอาเอง โดยที่ประเทศเหล่านี้ไม่มีมาตรการรับมือในเชิงโครงสร้างกับปัญหานี้เลยก็ตาม

การเติบโตของอุตสาหกรรมฟาสต์แฟชั่นที่มีการผลิตที่ล้นเกิน นำไปสู่ปริมาณเสื้อผ้ามือสองที่ส่งออกจากประเทศซีกโลกเหนือไปสู่ประเทศซีกโลกใต้ที่เพิ่มสูงมากขึ้น ในปี 2562 เคนยานำเข้าเสื้อผ้ามือสองปริมาณ 185,000 ตัน และในหนึ่งมัดเสื้อผ้ามีปริมาณเสื้อผ้ากว่า 30-40% ที่ขายต่อไม่ได้แล้ว ซึ่งหมายความว่า ในปริมาณการนำเข้าเสื้อผ้ามือสองทั้งหมด มีสิ่งทอกว่า 55,500 – 74,000 ตันที่เป็นขยะ หรือคำนวนได้เป็นวันละ 150-200 ตันต่อวันและจะต้องใช้รถบรรทุกในการขนส่งประมาณ 60-75 คัน เพื่อนำขยะเหล่านี้ไปทิ้งที่บ่อขยะ และจะถูกเผาในที่โล่ง 

ขอบคุณข้อมูล และภาพจาก Greenpeace Thailand  และ อ่านเรื่องราวเพิ่มเติมได้จากรายงาน“Poisoned Gifts” ที่เผยแพร่โดยกรีนพีซ

แชร์